Til no hev eg nytta victor.vikingr(hjå)gmail.com, men det verkar litt teit no når eg hev bytt namn. Eg kann ikkje hava þ og ð i tilskrifter, men eg tok noko namneneutralt: medviten(hjå)gmail.com. Eg kjem til å ganga yver til den nye litt etter litt.
Eg skynar det slik at eg kann framsenda netpost frå den gamle til den nye, hev stilt inn noko i Gmail, men hev ikkje sét um det verkar skikkelegt enno. Men um det gjeng, då er det jo berre lekkert.
Eg skal altso det, same kva dei folki segjer. Eg bider svar næste vìka elder eitkvart.
Eg hev fri vilje, veljer eg å tru. Dimed er det eg som avgjer namnet mitt, ingen andre.
Eg freistar lìva etter tanken um at “Ein kann/må gjera kva ein vil, og som ein meiner er rett, um det ikkje hindrar andre i det same, elder medvite øydelegg høvet deira til lukka.” (philosophy slightly under development).
Hehe, sér ut som ein tale. :p
Jupp, no er eg attan! Kom med fordelane mine! Respect my authority!
Neidå. Men, det er kannhenda fint å vera attan, veit ikkje eg. Aldri vore det fyrr.
Eg segjer det berre med ein gong: flestalle av dei punkti eg lista upp yver her, hev eg ingi gleda av. Kva so? Kaupa drit skal eg ikkje. Eg hev då princip. Um mamma so vert sint – eg neittar. Og lappen vil eg kje hava, ikkje no, i alle høve.
Fødedagssong:
Mel: Nordmannen
Tekst: VVB
Millom Bakkar og Berg ut med Havet
heve Víkþórr fenget sin Heim
Der han sjølv heve drive Freistnader,
og tykt godt um Gardsdriftseim.
*klappklapp*
Eg skal freista skriva um korleîs eg hadde det i Oslo snart.
