Til no hev eg nytta victor.vikingr(hjå)gmail.com, men det verkar litt teit no når eg hev bytt namn. Eg kann ikkje hava þ og ð i tilskrifter, men eg tok noko namneneutralt: medviten(hjå)gmail.com. Eg kjem til å ganga yver til den nye litt etter litt.
Eg skynar det slik at eg kann framsenda netpost frå den gamle til den nye, hev stilt inn noko i Gmail, men hev ikkje sét um det verkar skikkelegt enno. Men um det gjeng, då er det jo berre lekkert.
Eg somna når eg ikkje skulde – sjølvsagt. Mest sannsynlegt fleire gonger på rad.
Eg fekk eit råd frå ein som hev freista det same tri gonger utan hell, og éin gong etter å hava vorte rå. Då var det mykje lettare. Eg tek rådet hans um å verta rå fyrst, og satsar på medvitsdrøyming resten av romjoli.
Litt flaudt, men eg lyt ganga ved at eg ikkje fær til denne sovingi nett no. Men det gjekk so bra heilt til klokka fira i dag …
Alt vel … Litt tungt å vakna etter tvo av lurane. Eg skal sova på golvet i nott, so eg vaknar.
Alt hev gjenge som smurd til no, men eg ottast verre tider. Eg kjenner meg tollegt utkvild nett no, men det gjeng nog snøgt yver.
No byrja eg den femte mangegongssvevnen min. Denne gongen er eg fyrebudd: eg kjem ikkje til å somna når eg ikkje skal. Frå og med andre notti er sofa’en bannlyst umråde. Skal eg sitja, er berre golvet lovlegt. Eg tenkjer laga enkel mat som ris på notti, so snart me fær kaupt baunor.
Her er måten eg skal evla dette på:
Det er kva eg hev tenkt. Innspìl, påfunn?
No driv eg sokalla “touch typing” på Dvorak-tastaturet. 
Eg svarar meg sjølv: ja, sjølvsagt.
Ein annan ting er å bringa verdet til folk som vil taka imot … Eg veit av røynsla at mange sér ned på nynorsken, og det gjer meg leid. Endå verre er det når jamvel sume nynorskingar ikkje eingong idest freista lesa høgnorsk (elder høgnorsknær “ordbokarnynorsk”). Eg skal ikkje nemna namn, men eg veit av høve der folk hev neitta lesa noko berre av di der stend “opprit” e.l.
So … det er råd å lìva med å selja nynorsk is. Hadde det vore vanskelegare med høgnorsk is? Kannhenda ikkje. Tek ein fyre seg bøker, kann det stelda seg annleîs.
Eg lurer på: kann ein lìva med å skriva høgnorsk i alle høve? Då tenkjer eg ikkje på lærarar og andre som ikkje må gjera det, men fyrst og fremst på sjølvstendugt næringardrivande.
Hev nokon innspìl til dette?
I den siste tidi hev eg tenkt serskildt på desse tvo tingi.
Rå mat byrjar eg med fyrste januar, ettersom det vert lett å rekna frå. Eg skal halda på i minst ein månad, men yverordna mål er å gjera skiftet varugt. Eg kjem til å freista ikkje sjå på når andre et noko dei tvo fyrste vìkone. Denne gongen skal eg nytta blandaren meir enn fyrr, og ikkje minst eta meir grøntfôr. Eg tenkjer eta ein avocado til dagen, elder neter, um eg fær hug til det. Sannsynlegvis vert det største vandemålet folk som byrjar spyrja um teite ting, som “kvar fær du protein frå?”, og dei som segjer “jamen, tenk kor mykje du gjeng glipp av!”, men eg lyt freista ganga undan slike folk.
Til våren er det landsmøte i NMU, og sovidt eg skynar, er eg på val i 2009. Jamvel um eg likar både NMU og landsstjorni, kjem eg mest sannsynlegt til å segja frå meg sætet. Det er berre ikkje sameinlegt med sjølvutviklingartingi eg driv med. Når eg ikkje sit i stjorni, hev eg lengre tid millom kvar tilskiping til å gjera freistnader og koma meg att fyre næste gong.
